Zespół MISTERIUM TREMENDUM

W trakcie koncertów z muzykami i artystami dramatycznymi, cele do których dąży zespół to spontaniczność, inspiracja, intuicja oraz transformacja dokonująca się poprzez improwizację oraz telepatyczny rezonans. Pojedynczy żywy dźwięk czy nuta, jest powietrzną bańką w żywym oceanie dźwięku. Wszystkie dźwięki rodzą się równe w swej istocie. Ocean dźwięku jest odpowiednikiem miejsca obowiązywania równych szans. Jest neutralny i holistyczny, obejmuje całą różnorodność, jest pełnią zatrzymanej chwili.

IMPROWIZACJA ŚWIĘTEGO DŹWIĘKU
Tak jak Muzyka Pełni (Music of Wholeness) Dane’a Rudhyara jest obecnie lepiej rozumiana i wyrażana przez mistycznie zorientowanych muzyków, którzy praktykują muzyczną alchemię dźwięku, tak nasz świat muzyki zostanie zasilony mocą unikalnego rodzaju trans-ewolucyjnego przyspieszenia. Tę Muzykę Zalążka (Seed Music) można by nazywać muzyką kwantową dlatego, że używa ona magii dźwięku połączonej z wejściem w równoległą wielowymiarowość. Od kiedy, zupełnie spontanicznie, zajmuje się ona dźwiękowymi fragmentami akustycznej przestrzeni jej funkcjonalne harmonie stają się bezpośrednimi portalami do synestetycznej (zmienionej) świadomości. W sensie mistycznym można to określić Portalem do Muzyki Inicjacyjnej odnajdywanym w Teatrze Mistycznym Duszy Świata (Mysterious Theatre of World Soul). Muzycy Misterium Tremendum stają się tkaczami eterycznego snu. Swoją spontaniczną grą tworzą mistyczną ścieżkę dźwiękową do nieznanych, intymnych projekcji filmów wewnętrznych podróży osób śniących w dźwiękach gongu, a których artyści wydobywający uzdrawiające dźwięki nie mogą sami, ani dosłownie, ani w wyobraźni zobaczyć.

DUCHOWY FREE JAZZ I DUCHOWE WOLNE AKTORSTWO
W oparciu o Zasady Muzyki Syntonicznej Dane’a Rudhyara)
Performer muzyczny czy też aktor, zaangażowany w mający transformować spektakl, działa jak kanał, przez który zgromadzona widownia jest uduchawiana. Artysta leczący dźwiękiem gra muzykę skierowaną do umysłu, tworząc kwantowy stan pełni wszystkich możliwości, w którym nowe wybory oparte na wolności przed-świadomej kreatywności mogą się dokonywać w trwających w zauroczeniu słuchaczach. Jako aktor czy muzyczny performer, artysta uosabia postać zarówno realnego jak i nierealnego. Holofoniczne fraktale cech eterycznego archetypu zjawiają się tu, objawiając to, jak czas nieokreślony transformuje się w teraz, wchłaniając przeszłość; równocześnie przybywają wszystkie przyszłe teraz, jak i wszystkie minione teraz. Następuje wzięcie we władanie ducha, co dzisiaj może być praktycznie nazywane „wejściem”, gdzie grana postać, będąc nieśmiertelną, „wpina się” w zbiorowość poprzez płat czołowy każdej z osób i przejmuje na jakiś czas twórczą wyobraźnię. Wszyscy aktorzy/muzycy będąc alchemikami, podejmują stanowiącą część ich sztuki próbę przywołania regresyjnej siły natury, która może przyśpieszyć archetypiczne wcielenie. Inspirująca „druga jaźń” bierze we władanie ewolucyjne ego w celu użycia ludzkiej zdolności do samooszukiwania się, jako szamańskiego narzędzia; narzędzia, które umożliwia autotransfigurację poprzez udział w przedstawieniu.

Zjawisko tego rodzaju kwantowego przeskoku stało się głośne po tym, jak popularny mim Genesius, w trakcie gdy zabawiał cesarza Rzymu odgrywaniem komedii o Jezusie, niespodziewanie nawrócił się na chrześcijaństwo. W roku 40 n.e. został na miejscu zamęczony i stał się świętym patronem artystów i aktorów, jak i paru innych zawodów, m.in. adwokatów. Późniejsza twórczość Jerzego Grotowskiego, który stworzył Teatr Ubogi, należała również do tej linii, której celem jest transfiguracja, transmutacja lub, jak powiedziałby Dane Rudhyar, „trans(e)wolucja”. Wszyscy kreatywni twórcy i wykonawcy mogą swoją przeszłość napisać na nowo i pożegnać niechciane wspomnienia w chwili, gdy wchodzą w strefę mysterium tremendum, portalu inicjacji, z pomocą którego mogą zainicjować proces autotransfiguracji i autotranscendencji poprzez wzięcie udziału w przedstawieniu Teatru Duszy. Teatr Duszy Świata jest Intymnym Spektaklem prowadzącym w głąb.

Tomek Czartoryski www.toneoflife.com

Synestezja (gr. Synaísthesis) - równoczesne postrzeganie jednego bodźca różnymi zmysłami, np. odbieranie tonacji dźwiękowej jednocześnie jako koloru, “barwne słyszenie” (zob. np. “fortepian świetlny” Skriabina)