polityka

Każde jedno państwo przy pomocy polityki zagranicznej realizuje swoje cele na arenie międzynarodowej. Polityka zagraniczna jest zwykle prowadzona tak, żeby ochronić narodowe interesy danego państwa, jego cele ideologiczne, w dbałości o dobrobyt ekonomiczny. Prowadzą ją upoważnione do tego organy państwa. W Polsce może to być między innymi Rada Ministrów. Każde państwo realizuje swoje interesy, ale w przypadku różnych unii i sojuszy może także rezygnować z krótkoterminowych własnych roszczeń na rzecz wspólnego działania i wspólnego interesu. Polityka zagraniczna jest mocno powiązana z polityką wewnętrzną, wprost wynika z niej. Inaczej ze światem komunikuje się państwo z doktryną opartą na przykład na religii a inaczej takie, które uznaje się za świeckie i liberalne. Inaczej mówi dyktatura inaczej monarchia konstytucyjna. Władza reprezentując swój kraj na arenie międzynarodowej musi brać pod uwagę opinię publiczną, interesy grup nacisku, ale też i obowiązujące między państwami normy i przepisy. Polityka zagraniczna może być oparta na przemocy, może dążyć do wywołania konfliktu, ale może też opierać się sztuce kompromisu i demokracji. Continue reading →

Często myśląc i mówiąc o polityce z niesmakiem mamy tak naprawdę na myśli politykierstwo. Jest to pejoratywne określenie takich zachowań polityków na różnych szczeblach władzy, które mają na celu głównie wyeksponowanie osoby polityka, zdobycie jak największej ilości widzów, jak największego poklasku. Politykierstwo to wypaczone polityka. Na celu ma przede wszystkim zdobycie popularności. Ten termin najczęściej odnosi się do krajów o mało stabilnej sytuacji politycznej albo do tych, gdzie demokracja i jej zasady pojawiły się stosunkowo niedawno. Łączy się z częstym tworzeniem się nowych partii przy ograniczonej liczbie polityków, czyli ci sami politycy tworzą różne partie polityczne, jedna po drugiej. Do tego dochodzą sceptyczne nastoje wśród obywateli. Jest to wypisz wymaluj sytuacja w Polsce. Tu polityka często wyradza się w politykierstwo, w mniejszym lub większym stopniu. Bardzo blisko tego pojęcia znajduje się populizm, czyli także działanie dla poklasku, kosztem innych ludzi najczęściej. Continue reading →

Im bardziej świadomy swoich praw i obowiązków jest pojedynczy obywatel tym chętnej będzie angażował się czy też inicjował różne działania oddolne. Świadome społeczeństwo wolnych obywateli, którzy chcą i potrafią działać na rzecz wspólnego dobra jest wielkim darem dla rządzących. Choć jednocześnie przenosi to rządzenie na wyższy poziom. Jednak do tego potrzebna jest władza, która nie stawia się ponad. Władza, dla której polityka jest jedynie narzędziem do uwspólniania poglądów i stanowisk różnych grup. W społeczeństwie obywatelskim władza i różne grupy interesów są partnerami do dialogu. W Polsce wciąż jeszcze daleko do społeczeństwa obywatelskiego, choć wydaje się, że wszystko idzie w dobrym kierunku. Polacy bardzo szybko uczą się, że nie tylko mają jakieś obowiązki wobec władzy (na przykład muszą płacić podatki) ale i władza ma obowiązki wobec obywatela i co więcej – ten ostatni także może je egzekwować. Poprzez petycje, protesty, strajki czy działania na rzecz lokalnych społeczności może wpływać na to, jak polityka jest sprawowana. Continue reading →

Kultura polityczna jest pojęciem stosunkowo nowym, pojawiło się na początku dwudziestego wieku. Oznacza ono ogół wartości, postaw i wzorców zachowań, które dotyczą wzajemnych stosunków władzy i obywateli. Pojęcie to wywodzi się z socjologii oraz politologii. Niska kultura polityczna jest wtedy, kiedy władza nie komunikuje się z obywatelami, kiedy wykorzystuje swoje przewagi stosując rozwiązania siłowe czy monopolistyczne. Niska kultura polityczna oznacza także na przykład zgodę na korupcję. Z kolei wysoka kultura polityczna związana jest z transparentnością sprawowania władzy i administrowania państwem. Opiera się na komunikacji, właściwej wymianie informacji. Polityka prowadzona w danym państwie niesie ze sobą bagaż całej historii danego narodu. To wspólnie wypracowywane idee. W naszym kraju natrafia to na szczególne problemy. Mianowicie bardzo długo politykę realizowały u nas wrogie nam państwa. Polityka narodowa w Polsce pod zaborami oznaczała wobec tego poświęcenie, wiązała się z ciężarem, martyrologią. Następnie po krótkim okresie pełnej wolności nastał czas Continue reading →

Wiele jest definicji polityki, ta najbardziej potoczna mówi, że polityka to umiejętność sprawowania władzy publicznej, to są wszystkie działania rządu, parlamentarzystów. To także zdolność do mobilizowania członków jakiejś grupy do tego, żeby działać wspólnie. To także umiejętność skutecznej realizacji zakładanych celów w społeczeństwie nawet mocno zróżnicowanym. Dla współczesnej polityki jest to bardzo istotny fakt, ponieważ tłumaczy swoje istnienie koniecznością regulacji i utrzymaniem porządku we współżyciu zbiorowym i jednostek i bardzo odmiennych grup, które jednak mają żyć wspólnie. Polityka tak rozumiana jest bardzo ważnym narzędziem do utrzymania ładu społecznego. Żeby narzędzie to było skuteczne musi opierać się na sztuce kompromisu, na umiejętnościach negocjacji. Polityka, tak, jak rozumiemy ją współcześnie, ma służyć społeczeństwu. Służebna rola polityki jest często zapominana przez tych, którzy już sprawują władzę. Z perspektywy rządzących nie jest już tak oczywiste, że wypełniają oni także zobowiązania wobec swoich wyborców. Władza w zadziwiający sposób wypacza perspektywę. Przestaje traktować współobywateli jako partnerów a zaczyna jak nierozumną masę, za którą należy decydować. Od której wie lepiej. Pociąga to za sobą tendencję do utrzymywania tej władzy za wszelką cenę.

Każde państwo ma wpływ na rodzaj i kształt relacji miedzy ludźmi, którzy znajdują się w jego obrębie. Robi to poprzez swoją politykę, poprzez prawo, które stanowi czy też sposób, w jaki zapewnia porządek i bezpieczeństwo. I to zarówno wewnątrz kraju jak i poza nim. Polityka, którą państwo prowadzi, to także reprezentowanie interesów narodowych poza granicami. Ale to także wsparcie, jakiego państwo udziela różnym dziedzinom, czyli na przykład wspieranie nauki albo prowadzona polityka rodzinna. Polityka państwa jest wypadową interesów różnych grup poza tym nie jest też rzeczą stałą. Zmienia się wraz ze zmieniającą się władzą. Każda kolejna grupa, która zaczyna swoje rządy zaczyna je sprawować zgodnie z doktryną swojej partii. Czasami oznacza to diametralną zmianę w polityce i to w każdym jej zakresie – w polityce gospodarczej, rodzinnej, ochrony środowiska czy jakiejkolwiek innej. W krótkim okresie wolnej Polski mieliśmy już okazję bardzo dobrze się o tym przekonać. Continue reading →

We współczesnym świecie konsument ma coraz więcej świadomości, co do swoich praw i możliwości. Szczególny konsument, jakim jest wyborca także coraz bardziej świadomie porusza się po świecie polityki. Taki wyborca zdaje sobie sprawę, że to on jest pracodawcą polityków i potrafi wyegzekwować od nich realizację wyborczych obietnic. Polityka nie jest już zarezerwowana dla arystokracji czy zamkniętych elit. Każdy może podejmować różne polityczne działania, na przykład zbierać podpisy pod petycjami. Albo choćby biernie korzystać z własnych praw oddając głos w wyborach. Coraz większa liczba wyborców wie także, że władzę trzeba kontrolować, choć oznacza to wzięcie współodpowiedzialności za jakość prowadzonej polityki i za sposób jej prowadzenia. Zarówno w skali lokalnej jak i globalnej. Samo narzekanie na polityków to zdecydowanie za mało. Politycy nie zdobywają władzy dla samych siebie, to znaczy nie powinni zdobywać jej dla siebie. Politycy władzę sprawują dla społeczności, którą mają obowiązek reprezentować. Polityka w demokracji jest narzędziem, Continue reading →

Cele działań politycznych mogą być diametralnie różne. Współcześnie skupiają się one przede wszystkim dokoła kilku podstawowych. Na przykład może to być rozwiązywanie konkretnych problemów społecznych. Może to być po prostu realizowanie określonego programu politycznego. Dla rządzących może to być zwiększane akceptacji dla rządu poprzez szukanie kompromisów, dążenie do zachowania równowagi. Takim celem może być wreszcie zaspokojenie własnych ambicji, czyli samo zdobycie władzy, co nie jest, oczywiście, zgodne z oczekiwaniami wobec polityków. Współczesny świat ma do zaoferowania wiele możliwości działań politycznych dla każdego, kto tylko zechce się ich podjąć. Polityka nie tylko jest wszechobecna, ale i daje duże możliwości działania dla niemal wszystkich. Może to być działalność społeczna, różnorakie działania na rzecz lokalnej społeczności, ale i organizowanie strajków i innych protestów, zbieranie petycji i wszelkie inne temu podobne działania. Continue reading →

Każdy chciałby, żeby polityką zajmowali się porządni ludzie, którzy nie dążą do zdobycia władzy dla samej władzy. Ludzie, którzy rozumieją, że polityka wiąże się z pewną misją. Teoretyk myśli politycznej Max Weber wymienia trzy zalety, które stanowią o klasie polityka. Różne może też być natężenie tych zalet. A są to namiętność, poczucie odpowiedzialności oraz wyczucie w ocenie ludzi i rzeczy. Polityk, któremu chodzi jedynie o sprawowanie władzy o zaspokojenie próżności własnej nigdy nie osiągnie wysokiej klasy, na zawsze pozostanie miernotą. Ponieważ w idealnym świecie nie chodzi o władzę dla władzy, ale o władzę, która służy idei. Polityka jest po ludzku trudna nie dlatego, że wymaga jakiejś szczególnej wiedzy, ale dlatego, że tak łatwo zagubić w niej własne wartości. Polityka prowadzi do władzy lub do wpływu na władzę. A to może wypaczyć najbardziej kryształowy charakter. Polityk z klasą zawsze powinien o tym pamiętać. Powinien powtarzać sobie, czemu i komu służy, ponieważ to, co robi jest właśnie służbą. Władza demoralizuje, bo pozwala myśleć, że jest się lepszy niż inni, Continue reading →

Współczesne państwo jest bardzo zinstytucjonalizowane, do obsługi potrzebuje wykwalifikowanych fachowców, specjalistów. Z tego powodu rozwinęła się w nim klasa urzędniczo-polityczna. Podzielić ją można na dwie oddzielne kategorie. Pierwsza z nich to urzędnicy –fachowcy. Są oni powołani nie tyle do uprawiania polityki, co do administrowania państwem. Ta grupa nie tworzy wizji, nie formułuje programów politycznych, nie przekonuje do swoich poglądów ewentualnych wyborców. Działa zgodnie z wytycznymi programu, partii czy wreszcie obowiązujących przepisów prawnych. Druga grupa to urzędnicy polityczni, którzy zdobywają władzę i realizują interesy polityczne. Z reguły osoby, które mają kompetencje i predyspozycje urzędnicze nie są politykami w rozumieniu przywódcy politycznego. Przywódca polityczny to jest ktoś, kto ma potrzebę realnego wpływania na otoczenia. Łączy się to (w każdym razie – w teorii) z poczuciem obowiązku. Continue reading →